Maarten Hermans

Wauw! Wat was afgelopen maandag geweldig.

Samen met Anne liep ik (zeer) gespannen naar de Kasteelse Bossen richting de start van de Kasteelloop te Horst. Ik was erg zenuwachtig, maar dat bleek achteraf nergens voor nodig. Met een realistisch doel om tussen de 40 en 45 minuten te finishen, kon er eigenlijk niet veel fout gaan. Maarja, de biertjes en het kerst diner konden weleens in de weg liggen.

Eenmaal aangekomen rustig omgekleed en het startnummer en reclame aan mijn shirt gespeld. Vervolgens een korte warming-up gelopen en wat gekletst met een aantal bekenden. Het parcours werd door sommige als zwaar beschouwd terwijl andere er minder problemen mee hadden. Feit was wel dat het parcours vele bochten kende, dit in combinatie met de regen maakte het parcours modderig en glad. Aangezien ik vooral op verharde ondergrond loop, of uitsluitend onverhard loop als het droog is, waren deze omstandigheden nieuw voor mij. Opletten dus.

Een kleine 10 minuten voor de start ging ik bij de start lijn staan. Want ik moest wel vooraan starten, want inhalen op dit parcours zou niet erg eenvoudig zijn. Daarbij komt dat ik ook, ondanks de trainingen voor de 100 km, er vanuit kon gaan dat ik een van de snellere zou zijn. En dit bleek achteraf een zeer goede keuze te zijn. Vanaf de start liep ik mee met het voorste groepje die al snel uit elkaar viel. Een 5-tal lopers liep zelfs snel bij mij weg na de eerste kilometer. Op dit punt was de eerste adrenaline stoot uit mijn lijf en pakte ik mijn eigen vertrouwde wedstrijdsnelheid voor de 10 km. Niet dat ik die goed kende met de nadruk op gecontroleerd lopen op een (snel) duurlooptempo, maar ik wist dat ik mij kon richten op 15 km/h. De eerste 5 km liep ik dan ook binnen 20 minuten, ik zat nog op schema. Maar ik ken mijzelf en val vaak terug in het tweede deel van de race. Tegen de 8 km kreeg ik het ook daadwerkelijk wat lastiger. Iemand zat al een tijd achter mij en dat vond ik maar irritant. Ik remde wat af en liet hem mij inhalen om vervolgens zelf achter hem te blijven plakken. Dit bleek een slechte keuze, want ik kwam moeilijk op gang en gaf 20 meter toe. En wat ik ook probeerde om hem terug te pakken, het lukte niet. Uiteindelijk dreigde ik hem uit het oog te verliezen, maar de laatste kilometer was aangebroken. Ik zette nog een laatste keer aan, nog ongeveer 500 meter en ik zette nog eens aan. En de laatste 300 meter kon ik er zelfs nog een ware sprint eruit gooien en ik was binnen! Maar wat was mijn tijd?

In alle haast en de focus op de finish had ik het bord met de tijd niet eens zien staan, ik was op zoek naar Anne en mijn ouders die ik 2 minuutjes later ook vond. En wat is je tijd? werd er gevraagd, tja geen idee, maar het moest wel binnen de 40 minuten zijn. Ik had mijzelf overtroffen. De volgende dag kwam de uitslag online te staan. WAUW, wat een supertijd! 38 minuten en 42 seconden voor de 10 kilometer. Daarmee kwam ik op plaats 12 terecht van de 197 deelnemers, Super! En dat terwijl ik de laatste 4 maanden niet eens op snelheid train! Ik stond versteld! Maar wat een heerlijk gevoel. Het geeft toch een beeld waar je staat en geeft zelfvertrouwen voor de 100 kilometer. Een ware boost. De eerste serieuze reclame voor mijn actie voor KWF Kankerbestrijding is een feit! En wat was het een succes. Wat mijn herstel betreft, dat was ook wonderbaarlijk. Vlak na de wedstrijd voelde ik mijn kuiten nog opkomen maar dat trok dezelfde avond nog weg tijdens het koken en dineren van het tweede kerstmaaltijd. Heerlijk!

Nu nog even wat kilometers maken en vrolijk en rustig verder met de trainingen voor de 100 kilometer met Chris van Topsportief!

Maarten Hermans

Wat een heerlijke eerste kerstdag heb ik gehad. Heerlijk gegeten en gedronken, want dat hoort er natuurlijk ook bij; genieten!

Maar morgen zal ik weer even aan de bak moeten voor de Kasteelloop in Horst. Op 2e kerstdag, om half 12 gaat de Kasteelloop in Horst van start. Hopelijk kan ik ondanks het kerstdiner een goede tijd neerzetten op de 10 km. Natuurlijk zal een record heel moeilijk worden. De afgelopen maanden stonden in het teken van een gecontroleerde snelheid en training op lange afstanden (42 km en meer). Desalniettemin richt ik mij op een mooie tijd van tussen de 40 en 45 min. Binnen deze tijden kan ik niet meer dan zeer tevreden zijn. Ik heb er zin in en hoop jullie morgen te zien! 

Morgen zal het startschot zijn voor de actie Stand Together. Met de 10 km probeer ik de eerste publiciteit te genereren voor mijn initiatief; de 100 km in 10 uur op 21 juni 2017, de langste dag van het jaar. Met deze geweldige uitdaging hoop ik geld op te halen voor KWF Kankerbestrijding. Zie https://acties.kwf.nl/standtogether voor meer informatie

Ik wens jullie in ieder geval nog een fijne kerst!!

Maarten Hermans

Na een bezoekje aan het Universitair Sportcentrum van de Radboud bleek dat ik nog steeds in topconditie verkeer. Ik dacht dat ik iets was afgezwakt, maar dat valt aller sinds mee. In tegendeel, ik stond zelfs versteld van de mooie cijfers. Met een totaal gewicht van (slechts) 63.8 kg, waarvan 32 kg spiermassa en 7.1 kg lichaamsvet, hoor je mij niet klagen. Het lichaamsvet (momenteel 11.2%) mag wat mij betreft wel wat verder omlaag, mits mijn spiermassa toeneemt natuurlijk. Want ik zou toch niet graag zien dat ik gewicht verlies.  Maar al met al was ik zeer tevreden over deze en de andere gegevens.

Met dit goede gevoel testte ik ook meteen flink conditie door ruim 400 etages (6400 traptreden) op te lopen in 1 uur. Mooi om te zien dat dat nog lukte, al brak het zweet mij wel uit aan alle kanten! Na een schoon shirt aan te hebben gedaan, werkte ik vervolgens nog even aan mijn core. De push-ups, sit-ups, pull-ups, hil-climbings, planking, en de handstand zijn daarvan de vaste onderdelen. Wat ging dat lekker! 

Naast deze flinke training mocht ik deze week ook weer een lange duurloop lopen en wat was het weer een succes! Opnieuw een mooie 35 km kunnen lopen in een kleine 3 uur. Dit keer een lange route naar Gemert om op bezoek te gaan bij mijn vriendin Anne. Leuk om de sport zo te kunnen combineren! Helaas heb ik wel nog steeds wat last van mijn hamstrings, die blijven toch zeuren. Zeker na de loop voel ik mijn hamstrings duidelijk wat trekken. Gelukkig zijn ze tijdens en na het rennen nog niet belemmerend, maar ik ga ze zeker wel in de gaten houden! De zeurende pijn blijven we proberen te verminderen door intensievere en langere rek sessies.  Hopelijk helpt dat, maar dat merken we vanzelf volgende week vrijdag tijdens de volgende duurloop, waarbij we waarschijnlijk weer de marathon afstand aantikken! Speak you next week!

Maarten Hermans

Het is weer zover, de week van de lange duurlopen is weer begonnen! Na de eerste twee maanden van duurlopen is wel duidelijk geworden hoe zwaar de uitdaging gaat worden. Vier uur lang aan één stuk lopen voel je toch wel in je benen en dan moet je nog ongeveer zes uur door!  Toch gaan we gewoon vrolijk door, al zijn we wel aan het experimenteren. Zo probeer ik iedere dag te rekken, om mijn hamstrings wat langer soepel te houden tijdens het rennen, maar het echte experiment komt met het douchen. Vanaf vorige week ben ik koud gaan douchen, langzaam tot het aller koudste. En deze week zal ik alleen nog maar ijskoud douchen, ook na de lange duurlopen. Dit om mijn spieren sneller te laten herstellen en mijn lichaam fris te houden voor het koude weer. Het enige wat we moeten voorkomen is om verkouden te worden, want dat loopt al een hele tijd half achter mij aan. Gelukkig zet het nog niet door en we hopen allemaal dat het zo blijft. Het zou mijn eerste echte tegenslag zijn in de negen maanden waarin ik toe werk naar de 100 km ultra run van Stand Together 2017. Ik ga nu weer even op pad, tot volgende week!